Mijn eerste digitale fotocamera was een Sony
Mavica. Daarna ben ik het merk trouw gebleven. Elke twee jaar kocht ik een nieuw model, deels gefinancierd uit de opbrengsten van de "oude" camera. Zo heb ik daarna gewerkt met de Cyber-shot
F505, de
707, de
828 en de
R1. Zijsprongetjes heb ik gemaakt met de
W-serie, die waren niet zo spannend en waren vooral bedoeld als cameraatjes voor "erbij". Na de R1 kwam de eerste digitale reflex, de Sony
Alpha 100 en nu gebruik ik de
Alpha 350. Een waardige opvolger daarvan zou zijn de
Alpha 550 maar wie weet wat er dit jaar nog op de markt komt!
Waarom altijd de Sony's? Vanaf de Cyber-shot F505 hadden ze mooie Carl Zeiss-lenzen. Natuurlijk weet ik wel dat Sony die lenzen zelf maakte conform specificaties van CZ (en er dus geen enkele lens uit Duitsland kwam) maar het glaswerk was altijd prima in orde. Voor de A350 heb ik voor m'n verjaardag bijdragen gekregen om ook een mooie CZ-lens te kopen, de
16-80 mm versie. In kleinbeeldtermen hebben we het dan over 24 tot 120 mm. Een prachtige standaardzoomlens.
Afgelopen week heeft Sony een nieuw soort camera gepresenteerd, zie het plaatje bij deze post. Het gaat om een compactcamera met verwisselbare lenzen: de
Alpha NEX-3 en 5. Sony had dat nog niet. Andere merken wel. Zo heeft Panasonic zijn
GF1 en Olympus beleeft ongekend succes met zijn
Pen. Beide laatste camera's zijn gebaseerd op het Micro Four Thirds systeem. Sony doet het uiteraard weer anders en heeft apparatuur op de markt gebracht die nergens anders mee is te combineren. De nieuwe camera's lijken een beetje op de F707 / F717 met die wat iele body en die enorme lens erop. Fotografiesite dpreview.com heeft materiaal gepubliceerd dat er goed uitziet. Sony heeft het bij het duurste model mogelijk gemaakt in full HD formaat te kunnen filmen. dit soort compacte camera's wordt ook wel "EVIL" genoemd: Electronic Viewfinder, Interchangeable Lenses. Bekt niet helemaal goed vanwege het wat dreigende acroniem.
Partner B. heeft een Panasonic GF1. De resultaten daarvan zijn erg goed. De lenzen worden geproduceerd door of in samenwerking met Leica, ook al geen kleine jongen op dat gebied, Het materiaal is licht (maar niet goedkoop aanvoelend), al vind ik de combinatie met een telezoomlens toch wat uit verhouding, een beetje zoals ook op het plaatje hierboven is te zien. Daarnaast vind ik de menustructuur van de GF1 niet eenvoudig. Dit soort camera's is niet voor beginners maar is daar dan ook niet voor bedoeld.
Sony blijft wat achter op het gebied van de digitale reflexen. De A350 is in enkele jaren geleden zeer goed ontvangen maar in vergelijking met de concurrentie (
Canon 550D,
Nikon D90) loopt hij nu achter. In het instapsegment is het erg vol bij
Sony. Zo is er de A230, de 330, de 380 en de 450 voordat je aan de A500 en A550 voor gevorderden komt. De
A700, een toestel voor "prosumers", is een tijdje geleden uit het assortiment gehaald en het wachten is op een opvolger. Die schijnt er te komen, misschien gepresenteerd tijdens de
Photokina van dit jaar. Veel Sony-gebruikers zouden graag videofilms willen maken met hun digitale reflex. Dat heeft bepaalde voordelen (lensgebruik, optische kwaliteit) maar ik zit er niet op te wachten en mis het daarom ook niet.
Bij al dit technisch geweld moet ik wel terugdenken aan de reis die ik in de herfst van 1995 maakte naar Tsjechië, waar we fotografen tegenkwamen die met oud spul van bijvoorbeeld Russische makelij werkten. Geen automatische belichting, geen autofocus, geen dure lenzen. Wèl maakten ze prachtige foto's.
Het oog van de fotograaf is nog altijd het belangrijkst. Houd dat maar in het achterhoofd.
Een jaar geleden kocht ik een Lego Technic doos. Voor de kenners: de 8053, een mooie kraanwagen. Ik had geen idee wat me te wachten stond maar het plaatje op de enorme doos was uitnodigend.Welke man zou dit nu niet willen maken? Leeftijdcategorie: 11-16 jaar. Een makkie. Eenmaal de doos geopend, schrok ik me wild. Een grote berg legosteentjes en allerlei andere piefjes in verschillend genummerde plastic zakken. Daarbij een in drieën gesplitste bouwhandleiding. De moed zakte me in de schoenen maar ik ben eraan begonnen, dit weekend een jaar geleden. De foto van Dag 1 zal ik jullie besparen. Het lijkt nog nergens op. Wel had ik in de gaten dat het moeilijkste nog moest komen, te zien aan de onderdelen in de doos: tandwielen in meerdere soorten en maten en andere vage onderdelen. Ik nam me voor foto's te maken van het eindresultaat en het nooit meer uit elkaar te halen. Immers, ik zou het nooit meer opnieuw in elkaar zetten. Vandaag ben ik er mee verder gegaan. En zie, de 8053 begint vorm te krijgen. De stoeltjes voor de bestuurders zitten er al in. In dit tempo gaat het niet zo hard. Ik heb me echter voorgenomen om het ding voor het einde van het jaar af te hebben. Moet lukken, toch?
