Verzekeren

Een tijdje terug kreeg ik last van een gedachte. Sommige gedachten gaan niet meer weg en deze had ook nog eens de onhebbelijkheid me te verontrusten. Ooit heb ik een overlijdensrisicoverzekering afgesloten. Eigenlijk is dat een raar woord want overlijden is de enige zekerheid die we hebben, waarmee er feitelijk geen sprake is van een risico. Goed, het gaat natuurlijk om het antwoord op de vraag "wanneer" en vooral ook of er dan genoeg geld is voor een fatsoenlijke uitvaart. Destijds had het verzekerde bedrag van nlg 7.500 me enorm geleken en zeker genoeg om de zaken defintief te regelen. Echter, we zijn een flink aantal jaren verder en onlangs bekroop me de gedachte dat het te weinig was. Ik informeerde bij de tussenpersoon en hoorde dat de polis door toegevoegde winstdeling nu eur 4.300 waard is. In florijnen is dat een kleine tienduizend gulden. Te weinig, volgens de tussenpersoon. Niet genoeg om zelfs maar een droog plakje cake te serveren.

Bijverzekeren was dus het idee: eur 1.700 erbij moest genoeg zijn om het plakje cake te verruilen voor een fijne lunch, waar ik zelf helaas niet meer bij aanwezig zou zijn. Mijn tussenpersoon deed me een kostenopgave en na mijn akkoord daarop stuurde hij mij een deels al ingevuld formuliertje, waarop hij met pijltjes had aangegeven waar actie van mij werd verwacht. Gezondheidsvragen. Daar ging ik de mist in. Ik heb ze eerlijk beantwoord. Ja, ik heb de afgelopen jaren een medisch specialist geconsulteerd. Hart- en vaatziekten. Gewicht (au!), lengte. Zoals ik al verwachtte kreeg ik een aanvullende vragenlijst toegestuurd. Meer pijnlijke vragen. ik moest een telefonisch consult arrangeren bij mijn huisarts omdat ik de moeilijker vragen niet zelfstandig kon beantwoorden. Bevend plakte ik de envelop met de aanvullende, eerlijk beantwoorde vragen dicht. Dit kon niet goed gaan. Het wachten op het vonnis begon.

Woensdag was daar een brief van de tussenpersoon bij de post. Het had de verzekeringsmaatschappij behaagd mij te accepteren. Er waren maar een paar hele kleine dingetjes om rekening mee te houden. Het premiebedrag was licht verhoogd (zo'n 20%). O ja, en als ik het komende jaar dood ging, zouden ze niet uitbetalen, tenzij ik onder de bus kwam. De klap op de vuurpijl: als ik arbeidsongeschikt zou worden, kreeg ik geen premievrijstelling. Betalen zou ik! Was getekend, een dochteronderneming van Fortis.

Hm. Toevallig heb ik me deze week laten controleren door de praktijkondersteuner van onze huisarts. Ze kon me blij vertellen dat ik in de laagste risicogroep zat om binnen tien jaar te overlijden door hart- en vaatziekten. Wel te zwaar maar geen fout vet, geen diabetes type II et cetera.

Feit blijft dat de verzekeraar het niet met me aandurft tegen de normale voorwaarden. Een paar honderd euro. Ik denk er over die hele bijverzekering maar te annuleren. Dan maar geen lunch. Droge cake is ook goed. Eén volgwagen moet genoeg zijn; wat heb je aan een eikenhouten kist? Karton brandt veel beter.

Fortis. Deze week kreeg ik een brief van ze. Dat ze anders gingen heten. Ik ben alweer vergeten hoe. Het is een mooie trigger om die al lang vergeten spaarrekening nu eens definitief op te zeggen. Niks geen vertrouwen meer in die firma!

Annabel (2)

Het zou goed kunnen zijn dat we Annabel hiernaast zien; ooit heb ik de foto "Olifant in Emmen" genoemd.

Vandaag werd bekend dat Annabel niet meer zo in vorm was; ze liep al niet meer zo lekker. Shock schijnt voor de beesten al levensbedreigend te kunnen zijn.

Vanmorgen riep ik gekscherend dat er kamervragen moesten worden gesteld. De PVV bedient mij gelukkig op mijn wenken (zie onder in het bericht).

Stand van het land

Triest dat er drie apen kort na elkaar doodgaan. Dat de directie van de diergaarde dit aan de media meldt kan ik me nog voorstellen, hoewel het ook wat zegt over de waarde die wij aan sommige dieren toekennen. (Natuurlijk niet alle dieren: met kippen, varkens en koeien hebben we in het algemeen minder compassie.)

Dat is gewacht met het naar buiten brengen van dit bericht omdat de rouwende verzorgers er niet eerder aan toe waren... Dàt vind ik wel bizar.

Doodgaan is inherent aan leven, dacht ik.

Relativeren

Soms moet je je niet druk maken om berichten als het voorgaande. Dit bericht is oneindig veel triester. Het ene familiedrama wekt het andere op.

Het is allemaal volstrekt zinloos...

Dode paus (2)

Las vandaag dat de dood van de paus driekwart van alle Nederlanders koud laat.

Zouden de media dat ook weten?

Dode paus

Het verbaast me wel een beetje hoeveel aandacht de dode paus krijgt in zo'n seculier land als Nederland.