Vandaag, na veel gedoe, heeft de
rechter bepaald dat internetprovider UPC de NAW-gegevens van een aantal uploaders moet afstaan aan BREIN, de organisatie die zich bezighoudt met de bescherming van rechten van de (lokale) entertainment-industrie.
Het is de eerste keer dat de rechter dit gelast. BREIN heeft tot nu toe in vergelijkbare zaken nog nooit succes gehad. De uitspraak van de rechter betekent dat mensen die auteursrechtelijk beschermd materiaal op enige wijze op het internet aanbieden (veelal via programma's als Bittorrent of Kazaa-achtige software) op hun tellen moeten gaan passen. Met hun gegevens kan BREIN hen immers betrekken in een civiele procedure en (een hoge) schadevergoeding eisen.
"An sich" is dat niet erg. Deze mensen overtreden immers de wet.
Het is echter de vraag hoeveel mensen weten hoe ze hun software moeten instellen zodat ze niet het risico lopen door BREIN in de kraag worden gevat. Veel programma's staan standaard het delen van bestanden toe en laat dat nu net het probleem zijn? Daarnaast speelt er nog iets anders.
De particuliere stichting BREIN gedraagt zich als een opsporingsinstantie en dreigt met
boetes, waar eigenlijk het doen van een
schikkingsvoorstel wordt bedoeld. De club profiteert doelbewust van de juridische onwetendheid van burgers en dat staat me tegen.
Het downloaden van liedjes zonder ervoor te betalen is wellicht moreel verwerpelijk; het is momenteel niet in strijd met de Nederlandse wet.
Den Haag is volledig in paniek over een film die nog niemand gezien heeft (en waarvan alleen Geert Wilders weet of deze bestaat). Wonderlijk is dat toch. Kennelijk houdt de vrijheid van meningsuiting op waar de belangen van het bedrijfsleven geschaad dreigen te worden.
