Schuitje varen...

Het verhaal van de 13-jarige zeilster houdt me al een tijdje bezig. Ze wil vanaf 1 september aanstaande de wereld rondzeilen en schijnt de toestemming te hebben van in ieder geval haar vader. Moederlief was tegen, zo las ik ergens. Na alle publiciteit vinden Jeugdzorg en de Raad van de Kinderbescherming dat er ingegrepen moet worden en is vandaag door die instanties bij de rechter een poging gedaan de ouders uit de ouderlijke macht te zetten.

Je hoeft niet gestudeerd te hebben om dat te zien aankomen. Het meisje zelf schijnt heel slim te zijn. Waarom heeft ze dan d'r mond niet gehouden om gelijk na het aanbreken van de vakantie het ruime sop te kiezen? Dan was ze nu, een kleine twee maanden later, ongrijpbaar voor de instanties die haar proberen tegen te houden.

So wie so vind ik het een raar plan. Een meisje van 13 wil in haar uppie rond de wereld, over oceanen waar grote schepen met volwassenen bang zijn voor Afrikaanse piraten. Zo'n kleine is voor één piraat al een lekker toetje, ik denk liever niet aan wat er gebeurt als hij zijn vrienden erbij haalt.

Kortom, ik denk dat er wat anders achter zit. Het is een "viral" ofzo. Over een weekje, op 1 september, de geplande dag van vertrek, horen we dat we er allemaal ingetuind zijn. Reclame voor Centraal Beheer, de verzekeringsmaatschappij uit Apeldoorn.

Mark my words!

Bel ons niet. Wij bellen u.

Joop -"gebieden en verbieden"- Atsma, tweede-kamerlid voor het CDA, heeft zijn nieuwste oprisping gedeeld met de media.

Enkele trefwoorden die me in dit kader geheel willekeurig te binnenschieten:

• Big Brother
• kilometerheffing
• privacy (als in: persoonlijke levenssfeer)

Waar houdt het op? Gelukkig is er naar mijn weten nog nooit een van zijn wilde ideeën uitgevoerd.

Ik zou overwegen te emigreren als Atsma het in Nederland voor het zeggen had.

Ausweis bitte!

Voor diegenen die denken dat ik nu vanaf mijn werk zit te bloggen: ik heb een dagje vrij.

Het bericht hiernaast bezorgt me een vieze smaak in de mond. Het doet me teveel denken aan toestemming moeten vragen om naar het buitenland te mogen reizen.

Voor zover ik kan beoordelen is het nu alleen nog een idee van de politiemensen. Die slaan wel vaker door in het uiten van weinig realistische wensen. Zeker in nieuwjaarsredes willen de heren commissarissen zich nog wel eens profileren.

Maar ja, het is hoogzomer. Komkommer- dan wel proefballonnen tijd.

Mini

Om deze onbestendige dag toch maar wat op te fleuren, bij dezen een vrolijk plaatje uit Madurodam zoals het er verleden week zaterdag uitzag.

De laatste keer dat ik er bij daglicht was, dateert van 35 jaar terug. Sindsdien is er veel veranderd. Tegenwoordig beweegt alles dat in het echt ook beweegt. Her en der staan automaten die mechaniekjes in werking stellen en die de betaler via een vrachtwagentje bijvoorbeeld een paar mini-klompjes bezorgen. Exotisch geklede toeristen genoeg, dat zeker. Ze krijgen een indruk van Nederland die aan de ene kant wèl heel juist is maar toch ook weer niet -maar dat weten zij niet. Madurodam is namelijk niet te beroerd om het Goudse stadhuis te laten omringen met historische huisjes uit Drachten, Leiden of Arnhem. Moest zelf ook even kijken, 't is licht vervreemdend.

Daarnaast heeft het sponsorschap zijn intrede gedaan. Met stijgende verbazing heb ik staan kijken naar een replica van de Mars-fabriek uit Veghel. Oerlelijk. Het ding heeft geen enkele bestaansgrond, anders dan een innige commerciële relatie tussen Madurodam en de firma Mars. Een dubbeltje levert je ook hier een mini-Marsje op. Zo zijn er wel meer maquettes die je de wenkbrauwen doen fronzen.

Al met al wel grappig, vooral als je van fotograferen houdt.

Big Brother en dode bomen

Lees dit bericht en zie de ironie. De Kindle is in Nederland niet te koop. Ikzelf ben wel geïnteresseerd in een e-book reader, mits ze minimaal de helft goedkoper worden. Dat zal pas gebeuren als er meer vraag naar komt en die vraag komt natuurlijk pas als er meer e-books op de markt komen. De klassieke kip-en-ei kwestie. Het lijkt me heerlijk de krant digitaal te kunnen lezen -en dan niet achter een PC.

Mocht ik zo'n ding eenmaal bezitten, zou ik wel proberen te voorkomen dat een verkoper zijn door mij gekochte spullen terughaalt. Met gekochte digitale muziek loop je dat risico ook. Vandaar dat ik al die muziek op CD's heb gebrand en er kopieën in een vrij formaat van heb gemaakt.

Nu ik het toch over e-books heb: eerder deze week las ik ook dit. De dode-bomen industrie lijkt het nog niet helemaal te begrijpen. Een prijsverschil van 25% tussen de fysieke versie van een boek en de digitale versie daarvan (je ontvangt alleen een reeks enen en nullen op je PC of reader) vind ik wel klein.

Zo wordt het nooit wat met e-reading.

Schaap in wolfskleren?

Mooi bericht in de diverse media. Ben het wel met de man eens. Maar of hij nou degene is die dit soort uitspraken moet doen?

Op tijd...

Treinen zijn in het vervolg op tijd indien zij niet later dan 5 minuten ten opzichte van hun geplande aankomsttijd een station binnenrijden.

Ik denk dat ik in het vervolg de prijs voor een treinkaartje maar met 8% verlaag; dat lijkt me dan ook wel genoeg...

Halalburger met spekjes

Erg gelachen om dit bericht. Vooral de reacties van de onderbuikers zijn fijn. Ik ontwaar grofweg twee varianten: enerzijds de mensen die het eigenlijk al belachelijk vinden dat je in de gevangenis überhaupt eten krijgt, anderzijds degenen die de moslims maar gewoon varkensvlees willen voorzetten, opdat zij zich een volgende keer wel zullen bedenken in de gevangenis te komen.

Stiekem is er nog een derde denkrichting: hoezo zitten er zo veel moslims in de gevangenis dat er gemakshalve halal voeding wordt verstrekt?

Zomer!

Zomer is fijn maar heeft nadelen. Veel mensen om me heen -op straat- denken dat ze met te weinig kleren aan op pad kunnen. Zeker in het begin van zo'n warme periode blaken de intens witte lichaamsdelen je tegemoet.

Dat geldt vooral voor voeten, vrouwenvoeten welteverstaan. Bij het eerste straaltje zonlicht gaan de schoenen, sokken en panty's uit en worden de afzichtelijk bleke voeten gestoken in zogenoemde birkenstocks die verleden jaar erg hip waren. Niets mis met mooi gevormde voeten. Echter, de gemiddelde Nederlandse vrouw is niet in het bezit daarvan. (Over mannen heb ik het nu even niet)

Ik heb overwogen om voor deze post een foto te maken van mijn eigen blote en zeer witte voeten. Echter, ik heb gemeend daarvan te moeten afzien uit medelijden met mijn schaarse lezers. Op straat heb ik altijd schoenen aan. Vroeger droeg ik nog wel eens sokken in hippe Teva-sandalen maar tegenwoordig vrees ik arrestatie door de modepolitie. Het luistert allemaal zeer nauw in deze tijden.

Fijne zomer!

Vakantie (3)

Helaas, de YouTube video zal er niet komen... De gemonteerde film is te lang: elf minuten en nog wat waar tien minuten de max is voor YT.

Kom maar een keer bij ons kijken, dan. Wel even bellen, tevoren.

Vakantie (2)

En toen waren we alweer een week terug. Bijgaand plaatje is gemaakt in Warnemünde, een badplaats aan de Oostzee in de buurt van Rostock. Het doet daar ergens wel denken aan Zandvoort in de diepe jaren zestig.

De adapters uit de vorige bijdrage zijn weer opgeborgen, de foto's geordend en bewerkt (zie www.jpkalff.net). Ik heb geëxperimenteerd met geotagging en trok daarmee zelfs de aandacht van voorbijgangers; dat zal wel te maken hebben gehad met het serieus ogende opzetstuk voor op de camera. Denk daarbij aan de schotel op een AWACS-vliegtuig.

Rest nog een verrassing: ik ben van plan het filmpje dat ik deze vakantie gemaakt heb, op YouTube te zetten. Eén week, niet langer.

Vakantie (1)

Mevrouw Jan Paul en Jan Paul zelf gaan op vakantie en nemen mee... Een verzameling acculaders voor de apparatuur die ze meesjouwen. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat deze verzameling hier nog niet compleet wordt weergegeven maar ook dat een bepaalde lader geschikt is voor 4-5 apparaten.

Wat gaat er zoal mee? meerdere fotocamera's per persoon, een videocamera, twee mobiele telefoons, minimaal één mp3-speler, een netbook, een TomTom en ik vrees dat deze opsomming niet uitputtend is.

Waarom doen we dit? In de eerste plaats omdat het kan. We hebben de ruimte. We gaan niet lopen of fietsen en hoeven het dus niet allemaal tegelijkertijd te dragen. Meer fundamenteel: we willen niets missen, we willen op elke situatie voorbereid zijn.

Er is al vooruitgang: zowel de TomTom als de videocamera zijn van een nieuwe generatie die twee tot drie keer zo licht zijn als hun voorgangers. De volgende vakantie nemen we elk maar één camera mee, denk ik.

Zover is het nog niet.

Jan en Yo

Natuurlijk kan dit blog niet achterblijven te berichten over de schokkendste gebeurtenis van deze week. Als zelfs het NOS Journaal erover berichtte?

Ik heb me afgevraagd waarom. Afleiding in crisistijd? Leedvermaak? Zeg het maar.

Eerlijk gezegd had ik nog nooit van haar gehoord voordat het voorpaginanieuws werd (alweer!) dat ze iets had met de sympathieke Volendamse volkszanger.

De media zijn er reuze blij mee: zo kort na "Apeldoorn" luchtig nieuws waarover ook weer dagen valt te schijven. Is zij vreemd gegaan of was het toch hij?

Merkwaardig ook te zien hoe schimmige beelden van een beveiligingscamera uit een parkeergarage te koop worden aangeboden en nu het internet (het Nederlandse deel, welteverstaan) overgaan.

Misschien is dat nog wel het ergste: alweer een bewijs van het feit dat de "bescherming van de persoonlijke levenssfeer" echt verdwenen is.

Dat mensen voor geld immorele dingen doen -zoals het verkopen van die beelden- wisten we al langer.

School met den Bijbel

Waarom accepteert een homoseksuele onderwijzer een baan op een school waarvan hij kan vermoeden dat het school- bestuur zijn levensstijl letterlijk niet kan waarderen?

Je kunt er dan op wachten dat er zoiets gebeurt als dit.

Natuurlijk heeft die man alle recht van de wereld om homo te zijn. Maar de combinatie homoseksualiteit en orthodox-christelijke onderwijs is een moeilijke. Ik vind het dan ook wat flauw van minister Plasterk om de man in kwestie aan te raden een zaak bij de Commissie Gelijke Behandeling (CGB) aanhangig te maken. Al krijgt de man gelijk: de arbeidsrelatie is verstoord, hoe dan ook.

Overigens heb ik mijn twijfels over de visie van de CGB op de maatschappij. Zie dit voorbeeld, dat enkele weken terug onderuit werd gehaald door de rechter.

Overigens weet ik niet wat het betekent dat ik deze link van de website van het Reformatorisch Dagblad betrek -vermoedelijk doet de link het op zondag niet.

Gouda

Deze week verras- te het AD me met een foto van mijn favoriete buurt- supermarkt, zie hiernaast. Verve- lende jongens hadden er een in- cident veroor- zaakt, waarvan ik trouwens meerde- re versies las -de waarheid zal zoals gebruikelijk in het midden liggen.

Het was me al opgevallen dat de Telegraaf het seizoen weer had geopend met een serie berichten over ontspoorde capuchonjeugd en de onmacht, dan wel onwil van de lokale autoriteiten om er iets aan te doen. In ieder geval vond ik het niet slim van de politiewoordvoerder te doen alsof het gooien met voorwerpen naar agenten en hun dienstvoertuigen een kwajongensstreek was. Later had de politie dat zelf ook door en werd alsnog alles op alles gezet de jongelui aan te houden.

Ik heb me afgevraagd waar toch die aandacht voor Gouda vandaan komt. Natuurlijk spelen de busincidenten van verleden jaar mee maar er zijn toch nog wel andere steden met een soortgelijke problematiek. Een oorzaak zou kunnen zijn dat het AD meer dan andere landelijke dagbladen aandacht schenkt aan de regio, nu die krant diverse lokale kranten in zich heeft verenigd. Amersfoort, Utrecht, Gouda en andere delen van het Groene Hart, Rotterdam, Den Haag -het AD heeft nieuws uit die gebieden. Daarmee komt er nog wel eens een nieuwsbericht op de homepage van de internetsite terecht, waarna de Telegraaf niet wil achterblijven, zo kan ik me voorstellen.

Jammer wel; er zijn problemen in de stad maar ik merk er weinig van; met het gedoe in winkelcentrum Bloemendaal komt het zeer dichtbij maar nog steeds voel ik me er niet onveilig. Natuurlijk, ik heb m'n postuur mee maar dat neemt niet weg dat ik nooit iets zie.

So sad... (2)

We zijn vijf doden verder, met misschien nog wel een of twee erbij... De dader -want daar hebben we het inmiddels over, het was geen ongeluk- is een Nederlander, goddank. Je moet er niet aan denken dat het een Turk of een Marokkaan was geweest. Of we te weten komen wat de man heeft bezield is onzeker; hij brengt het er zelf misschien niet levend van af. Speurwerk van de media heeft opgeleverd waar de man woont, wat zijn beroep is en de wetenschap dat hij onlangs was ontslagen.

De media hadden hun finest hours. Gretig wordt elk flintertje nieuws opgepoetst en online gezet. NuFoto.nl stroomt over van de publieksbijdragen.

Ik heb er geen zin meer in. Het enige dat telt is dat een aantal mensen vandaag niet is thuisgekomen. Een dag die zo mooi begon. Ook als republikein heb ik daar best oog voor.

Triest dat iemand het in zijn hoofd krijgt het koninklijk huis op deze bizarre manier aan te vallen. Wat moet je met zo iemand? De beschikbare antwoorden zijn onbevredigend.

So sad...

Blauwe chocoladeletters op Teletekst, bij maar liefst twee berichten. "Ernstig incident Koninginne-dagviering Apeldoorn" en "Mexicaanse griep in Nederland". Het laatste item sneeuwde uiteraard onder in de media-aandacht voor de gebeurte-nissen in Apeldoorn.

Bizar, wat daar is gebeurd. Afwisselend TV gekeken en het nieuws op internet proberen te volgen. Het valt me op dat er in de diverse onlinemedia veel foto's worden getoond van het moment dat het zwarte autootje op weg is naar zijn eindpunt onder aan "De Naald". Je ziet mensen geraakt zijn. Zij liggen soms in rare houdingen op het lege wegdek, zijn meegesleurd van achter de dranghekken. Schoenen zijn losgeraakt van de voeten. Bloedvlekken, een jong kind dat gereanimeerd wordt, er is een foto van de gewonde bestuurder van de zwarte Suzuki.

Het zien van die foto's wekt een dubbel gevoel op. Enerzijds wil ik zoveel mogelijk weten en zien; anderzijds zijn de afbeeldingen soms zo gruwelijk dat ik bang ben er niet van te zullen slapen, vannacht. En toch klik ik weer op links met nieuwe foto's.

Ik vrees dat deze gebeurtenis Koninginnedag definitief zal veranderen. Het koninklijk gezelschap zat in een open bus; het zwarte autootje miste hen maar net.

Ik vrees ook dat Nederland veranderen zal, nu zelfs Koninginnedag verpest is.

Open lucht

Gisteren het Openlucht-museum in Arnhem bezocht, waarvan nevenstaande foto getuigt. Okay, het betreft hier een collectie spaarpotten. Toch een beetje oubollig, dus.

Uniform

In het katern "Opinie en debat" van de NRC van dit weekeinde is een bijdrage opgenomen van Felix van de Laar, tekstschrijver en redacteur te Antwerpen, die ervoor pleit dat we ons niet meer druk zouden moeten maken over constructies als "het meisje die" en het handhaven van spellingregels in het Nederlands. Waarom vasthouden aan regeltjes die deels nog stammen uit de 17e eeuw?

Tja, ik ben het niet met hem eens. Kijk in willekeurige forums (of is het nu "fora" -mijn Van Dale geeft geen uitsluitsel want daterend van voor deze digitale tijd...) op internet en zie hoe onze taal geweld wordt aangedaan. Natuurlijk maakt het verschil of je surft naar jongerensites of de discussieplatforms van de verschillende kranten maar het algemene beeld dat mij bekruipt is dat het droevig gesteld is. Er is nu nog een verschil tussen spreektaal en schrijftaal maar het zal niet lang meer duren voordat dit volledig is opgeheven. "Me fiets" is al heel normaal, vooral ook op schrift.

Natuurlijk gaat het het erom de boodschap over te brengen, Natuurlijk zou de inhoud belangrijker moeten zijn dan de vorm. Maar toch. Debatteren, mondeling of schriftelijk, krijgt toch een andere dimensie wanneer er straattaal wordt gebruikt. "Raar" taalgebruik leidt mij af van de inhoud. "Raar" taalgebruik doet me denken dat degenen die het bezigen dom zijn. Het overkomt me al bij het horen van correct gesproken Twents dialect. Ik betrap me er op dat ik in gedachten 5-10 IQ punten aftrek. Daarmee doe ik mijn intelligente Enschedese collega's te kort. Ik weet dat en corrigeer uiteraard.

Laten we aandacht blijven schenken aan correct Nederlands, gesproken en geschreven. Correcte taal is als een schooluniform: het egaliseert.

Verzekeren

Een tijdje terug kreeg ik last van een gedachte. Sommige gedachten gaan niet meer weg en deze had ook nog eens de onhebbelijkheid me te verontrusten. Ooit heb ik een overlijdensrisicoverzekering afgesloten. Eigenlijk is dat een raar woord want overlijden is de enige zekerheid die we hebben, waarmee er feitelijk geen sprake is van een risico. Goed, het gaat natuurlijk om het antwoord op de vraag "wanneer" en vooral ook of er dan genoeg geld is voor een fatsoenlijke uitvaart. Destijds had het verzekerde bedrag van nlg 7.500 me enorm geleken en zeker genoeg om de zaken defintief te regelen. Echter, we zijn een flink aantal jaren verder en onlangs bekroop me de gedachte dat het te weinig was. Ik informeerde bij de tussenpersoon en hoorde dat de polis door toegevoegde winstdeling nu eur 4.300 waard is. In florijnen is dat een kleine tienduizend gulden. Te weinig, volgens de tussenpersoon. Niet genoeg om zelfs maar een droog plakje cake te serveren.

Bijverzekeren was dus het idee: eur 1.700 erbij moest genoeg zijn om het plakje cake te verruilen voor een fijne lunch, waar ik zelf helaas niet meer bij aanwezig zou zijn. Mijn tussenpersoon deed me een kostenopgave en na mijn akkoord daarop stuurde hij mij een deels al ingevuld formuliertje, waarop hij met pijltjes had aangegeven waar actie van mij werd verwacht. Gezondheidsvragen. Daar ging ik de mist in. Ik heb ze eerlijk beantwoord. Ja, ik heb de afgelopen jaren een medisch specialist geconsulteerd. Hart- en vaatziekten. Gewicht (au!), lengte. Zoals ik al verwachtte kreeg ik een aanvullende vragenlijst toegestuurd. Meer pijnlijke vragen. ik moest een telefonisch consult arrangeren bij mijn huisarts omdat ik de moeilijker vragen niet zelfstandig kon beantwoorden. Bevend plakte ik de envelop met de aanvullende, eerlijk beantwoorde vragen dicht. Dit kon niet goed gaan. Het wachten op het vonnis begon.

Woensdag was daar een brief van de tussenpersoon bij de post. Het had de verzekeringsmaatschappij behaagd mij te accepteren. Er waren maar een paar hele kleine dingetjes om rekening mee te houden. Het premiebedrag was licht verhoogd (zo'n 20%). O ja, en als ik het komende jaar dood ging, zouden ze niet uitbetalen, tenzij ik onder de bus kwam. De klap op de vuurpijl: als ik arbeidsongeschikt zou worden, kreeg ik geen premievrijstelling. Betalen zou ik! Was getekend, een dochteronderneming van Fortis.

Hm. Toevallig heb ik me deze week laten controleren door de praktijkondersteuner van onze huisarts. Ze kon me blij vertellen dat ik in de laagste risicogroep zat om binnen tien jaar te overlijden door hart- en vaatziekten. Wel te zwaar maar geen fout vet, geen diabetes type II et cetera.

Feit blijft dat de verzekeraar het niet met me aandurft tegen de normale voorwaarden. Een paar honderd euro. Ik denk er over die hele bijverzekering maar te annuleren. Dan maar geen lunch. Droge cake is ook goed. Eén volgwagen moet genoeg zijn; wat heb je aan een eikenhouten kist? Karton brandt veel beter.

Fortis. Deze week kreeg ik een brief van ze. Dat ze anders gingen heten. Ik ben alweer vergeten hoe. Het is een mooie trigger om die al lang vergeten spaarrekening nu eens definitief op te zeggen. Niks geen vertrouwen meer in die firma!